Tarihçe

[ Codex Cumanicus, 1303]
tempus – Fa: rozgar – Tr: ouad [vade? vakt?][ anon., Tezkiretü’l-Evliya terc., 1341]
rūzigārumı niçün żāyıˁ eyleyem [vaktimi niçin ziyan edeyim][ Meninski, Thesaurus, 1680]
rūzigār: Ventus, aer [yel, hava], mundus [dünya], tempus, seculum [zaman, çağ], fortuna [kısmet, talih]. (…) Rūzgār-dīde: gün görmiş.

Köken

Farsça rūzgār روزگار  “gün, gündüz, zaman” sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Orta Farsça rōzkār “bir günde yapılan iş, gün (süre)” sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Orta Farsça rōz “gün, gündüz” sözcüğünden türetilmiştir.Ek açıklama

Türkçedeki anlam evrimi “gün, devir” > “hava durumu” > “yel” şeklindedir.

Benzer sözcükler

rüzgâr türbini, rüzgârlı

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here